Dag 13. Fredericia

<< Dag 12. Årø > Fredericia

24 juli 2009

Zoals dat hoort op een uitslaapdag stond ik lekker om 11.30 uur op om me op mijn dooie gemak te gaan douchen. Half versuft, nog in mijn pyjama liep ik met mijn moeder richting de douches.

“Are you Danish?” Ik schud het laatste restje slaap uit mijn hoofd en kijk zo wakker mogelijk in het gezicht van een grijzende man. “No, I’m Dutch.” Ik houd mijn hoofd een beetje schuin en kijk de man onderzoekend aan. “What?” “I said: No, I’m Dutch.” “Oh, nou, dat is lekker makkelijk”, zegt de man verrast. Ik had het al door toen ik de kantine binnenstapte, maar ik besluit het spelletje mee te spelen. “Ja, dat dacht ik toch.” Ik kijk naar buiten en tuur het steiger af om te kijken waar mijn moeder blijft. De vrouw van de man komt er ook bij en ze beginnen een gesprek. Ze komen uit Middelburg. En ik? “Nou, onze boot ligt in Lemmer.” Ik geef er verder maar geen uitleg aan, want “Onze boot ligt in Lemmer, wij komen uit Groningen, wonen in Groenlo, ik woon straks in Zwolle en achterop onze boot staat Hattem.” is misschien iets te “onevenredig” ingewikkeld voor onze Middelburgers.

14.30 uur – Strandvejen – centrum rechtdoor. Ik snap er geen snars van. Centrum rechtdoor en het voetpad – als je dat zo kunt noemen – slaat rechtsaf. Vertwijfeld staar ik naar de stoplichten voor me, maar veel duidelijkheid geven die ook niet. Lars is in zijn ongeduldigheid al een eindje de weg naar rechts ingelopen en omdat het op de kaart staat, doe ik dat tenslotte ook maar. Het zal wel goedkomen en anders hebben we weer een stoer vakantie verhaal.

15.15 uur – Eindelijk, bijna in het centrum van Fredericia. De weg loopt schuin omhoog en tussen ons en ons eindpunt is alleen nog een rood stoplicht. Tenminste, ja, nog steeds rood. Huh? Ik kijk nog eens goed naar het rode poppetje. Dat is geen gewoon rood poppetje, zoals elk stoplicht die heeft, maar een “Royal Danish Guard” die op wacht staat. Ik kijk vluchtig naar het straatnaambordje. “Danmarkgarde”, hoe toepasselijk. Als het stoplicht op groen springt, verandert het poppetje in een Guard die van wacht wisselt of even heen en weer loopt. Zo leuk dat ik bijna vergeet over te steken.

22.45 uur – Inmiddels ken ik elk stukje van het plafond van mijn kooi uit mijn hoofd. Waarom is het hier nog steeds zo licht?! In Nederland zou het al lang en breed geschemerd hebben en hier is het nog zo licht dat het lijkt of het vier uur ‘s middags is. Bizar! Gister om twaalf uur begon het pas te schemeren en erg donker is het de hele nacht niet geweest volgens mij. Maar ja, daar heb ik nu natuurlijk niets aan. De wekker gaat al om 5.15 uur en ik wil eigenlijk wel graag slapen. Ik zucht, draai me om en grabbel een boek uit het gangboord. Dan nog maar even wat lezen.

>> Dag 14. Fredericia > Kerteminde

Advertisements